Μία ταινία δρόμος

Πάντα ένιωθα πως η ζωή μου είναι μια ταινία·
μια κλασσική - δραματική -  έγχρωμη κινηματογραφική κατασκευή.

Μα ποιο θα μπορούσε να είναι το τέλος της;
Ο θάνατος;
Μήπως η ζωή μετά το θάνατο;
 Ή τίποτα από τα δυο;

Τι και αν η ταινία μου σταματούσε στη μέση
χωρίς εξήγηση από τον σεναριογράφο.

Τι κι αν άφηνε το κοινό - προκαλώντας του δέος -
με αναπάντητα ερωτήματα·
δίνοντας ένα καταθλιπτικό άρωμα
με τραγούδια στενάχωρα και μοναχικά
- όπως η ζωή μου.
Όπως οι ζωές μας...

Ποια η διάφορα μίας απλής ταινίας με τη ζωή;
Υπάρχει όντως διάφορα ανάμεσα σε αυτά τα δρώμενα
με συγκεκριμένο χρόνο λήξης;

Τι κι αν όλες οι ταινίες σταματήσουν αυτή τη στιγμή;
Χωρίς πόνο...
Χωρίς υπότιτλους τέλους;




Από τη Μαρία Μαραβέλια 

(Επιμέλεια Κειμένου: Θάνος Κουλουβάκης)